Terwijl sommige mensen liever niet in het buitenland rijden, maakt het voor mij echt niet uit. De wegen hier zijn mij net zo onbekend als daar.
En in het buitenland doen ze niet zo moeilijk over 1 jaar rijbewijs als je een auto wilt huren. Na 1,5 maand kreeg ik al een Opel Corsa mee (lekker handig, want ik heb les gehad in een Opel Iets, dus hoefde ik niet alle knoppen te zoeken).
Allereerst kwam ik op z'n Amsterdams vast in allerlei 1-richtingsverkeer, maar dan in zonnig Corallejo, Fuerteventura. Verder ligt het hele eiland vol met rotondes, nou daar heb ik ook genoeg mee geoefend in ASD-West.
De klapper waren toch wel de haarspeldbochten... vroeger gingen mijn zussen en ik die tellen op weg naar Joegoslavie (na zo'n stuk of 30 kregen we er ook wel genoeg van). Nu kon ik dat jeugdsentiment zelf berijden!
En dan heb ik nhet nog niet over het ruige kale landschap waar ik doorheen karde.
Het gaf me het gevoel van vrijheid, legendarisch voor aurorijden, maar die ik met het bezorgen in de stad niet kreeg.
Autorijden vind ik leuk en ik had er naar uit gekeken dat ik vandaag weer mocht rijden.
Maar voldoening gaf t niet, want ik tufte van stoplicht naar stoplicht. En ik had bagels en muffins achterin om te bezorgen, maar dat haalde ik niet op tijd
. En routenet.nl stuurde me ook nog eens linksaf de Herengracht op in plaats van rechts, nadat die me eerder over een fietspad had willen laten rijden.
(Met de fiets had ik 2 keer heen en weer kunnen rijden in dezelfde tijd.)
Vandaag had ik het plezier meteen van mijn rijbewijs gebruik te maken.
De zenuwen duurde slechts 15 seconden en ik tufte heerlijk door Amsterdam. Op de terugweg kwam ik wel een opstakel tegen: eenrichtings-wegen, waardoor ik zo goed als helemaal terug moest naar het begin op een andere route te nemen. Maar ik vond het geen probleem, kon ik nog langer rijden!
Dus als je een geel-bruine Smart met heel veel tekst er op ziet, moet je even kijken of ik erin zit... samen met een berg bagels, muffins en sapjes.
Veel mensen beginnen hun blog op een baaldag, om ff hun ei kwijt te kunnen.
Ik niet, want dan had ik anderhalve week geleden wel begonnen. Dus geen gezeur over hoe een stortbui mij liet zakken... maar HOERA, ik ben geslaagd!
Wat heerlijk is dit.
Nu heb ik weer zoveel meer vrije tijd.
Ik kan 's avonds weer lekker doorzakken zonder me zorgen te hoeven maken over mijn concentratie tijdens rijles.
En oh ja, ik mag auto rijden...heerlijk ergens heen rijden, heerlijk op normalere tijden, heerlijk vrij zijn.
Ik heb nu meteen zin om op vakantie te gaan en door die landen te rijden, op zoek naar avontuur en moeilijk bereikbare plekken!
Zaterdag ben ik vrij, welke auto-eigenaar ook?